Update

Na een lange stilte weer eens een berichtje. Eigenlijk zou mam haar scan vorige week dinsdag hebben, maar toen waren er allemaal spoedgevallen en moest ze dus een andere afspraak maken. Vandaag dus.
Weer een beetje spanning, maar mam zei zelf dat er niks was. En gelijk had ze. De uitslag is weer precies hetzelfde. Alles rustig en stabiel. Gelukkig maar :) Dat dat maar zo mag blijven of zelfs alleen maar beter mag worden!

Nog steeds gaat alles natuurlijk met ups en downs en daarom blijft het erg fijn om positieve energie en liefde te krijgen en voelen van de mensen om ons heen middels kaartjes met bemoedigende woorden, kaarsjes die branden, bloemetjes die gestuurd worden, spontane belletjes/berichtjes en samen leuke dingen doen etc. Mam heeft hier echt heel veel aan (en wij dus ook)! Dankjulliewel hiervoor. Mede daardoor blijft hier de moed, het geloof, de hoop en het vertrouwen groot! 

Zondag is mama jarig trouwens, weer een jaartje verder :)

Ondertussen zit ik nu in mijn (hopelijk) allerlaatste stage in een erg fijne solopraktijk in Maastricht. Ik heb het erg naar mijn zin en kan bij deze stagebegeleider helemaal de vroedvrouw zijn die ik wil zijn. In oktober hoop ik af te studeren. Zoals het er nu uit ziet gaat dit ook lukken! :) Erg fijn dus. En dan hopelijk snel zelfstandig aan het werk.

Groetjes,

Sanne

Uitslag

Even een kort berichtje nu. De uitslag van de scan van vandaag was precies hetzelfde als die van de vorige scan, alles stabiel en rustig dus. Maar nu moest mam weer andere onderzoeken ondergaan om te kijken of ze geen trombose heeft, omdat ze spierpijn in haar benen heeft.. Vandaar dat ze een erg lange dag in het ziekenhuis gehad heeft. Uit deze onderzoeken bleek dat ze geen trombose heeft, maar die wel ergens vorig jaar ofzo gehad heeft, zonder dat iemand dat opgemerkt heeft...

Maar goed, voor nu is alles goed dus :)

Alweer een jaar geleden...

Alweer een jaar geleden sinds we te horen kregen dat mama ziek is (was zeg ik liever..).
Een jaar dat zo snel voorbij gevlogen is, ik kan me 3 mei 2011 en de periode daarna nog als de dag van gisteren herinneren en toch is het ook heel snel en in een waas aan me voorbij  gegaan. Heel erg dubbel..
Slechts 1% overleeft een jaar zeiden de artsen en wij gingen ervoor dat mama bij die ene procent zou horen, gelukkig is dat ook zo! Ze zou nog slechts enkele goede maanden hebben, gelukkig gaat het na 12 maanden nog steeds goed (naar omstandigheden) en heeft mama zoveel kracht en positiviteit en veel lieve vrienden die ook positieve energie geven. Ze gaat er nog steeds voor, ze zal ze wel eens laten zien wie ze is en hoe ze dit overwint! Mama je kan het! Ik geloof nog altijd in je! Ook al geloven de artsen dat niet, laat ze maar een poepie ruiken! ;)

Op dit moment zijn papa en mama onderweg terug van een weekendje Veluwe, gekregen van TOF (time out founds) via de lieve collega's van mam. Ze hebben hopelijk een fijn weekend gehad en hebben lekker kunnen genieten van rust en natuur, helaas zat het weer helemaal niet mee.
Hopelijk volgen er nog vele vele vele weekendjes samen  - uit of thuis - waar we met z'n allen van kunnen genieten!

Dinsdag weer een scan.. weer afwachten en weer een 'medisch moment' dus met artsen die niet in je kracht geloven en die niet geloven in het zelfgenezend vermogen van een mens.. Moeilijke momenten altijd, dat geeft zo'n domper.. Wederom wil ik jullie dan ook vragen om mama deze periode weer veel positieve energie, lieve kaartjes, mooie en gezonde gedachten te sturen!

Mama en papa,
ik hoop dat jullie een fijn weekend gehad hebben en dat er nog vele - uit of thuis- mogen volgen!
Het huis is schoon en jullie bedje is fris!
De kachel brandt en wij en de dieren wachten op jullie :)
Welkom thuis!


Liefs,
Sanne

Weer een uitslag

Mama is gisteren weer naar het ziekenhuis geweest voor de uitslag van de scan van afgelopen vrijdag.
Wat was ik weer zenuwachtig, ondanks dat ik nog steeds alle geloof en vertrouwen heb in mama!
Toen ik thuis kwam van school - druk bezig met de eindscriptie - waren pap en mam nog niet thuis. Ik heb even gewacht maar door de spanning leek het uren te duren en kon ik niet echt iets zinnigs meer doen.
Dus stuurde ik pap een sms of ze nog in t ziekenhuis waren. Mama stuurde een smsje terug: Alles goed en stabiel!
Fijn nieuws dus weer. De arts was vrij positief, begon zelfs niet over weer chemo of iets anders, gewoon over 8 weken weer controle. Voor nu was alles goed. Maarr, weer die maar van die dokters, ze zagen wel weer een stukje op de plek van de resttumor dat enigszins veranderd was, ze weten niet of dit iets betekent of niet. Afwachten dus weer.
Mama is en blijft positief, we gaan er nog steeds voor! We blijven hopen, geloven en vertrouwen!

Enn, we hebben eindelijk onze naaimachine gekregen! Werd tijd. Nu nog uitvogelen hoe alles werkt en ergens een leuk plekje in huis maken om te beginnen!
Misschien vrijdag naar de stoffenmarkt om wat leuke stofjes te zoeken.. en dan lekker aan de slag. Ik zal eerst maar met makkelijke projectjes beginnen.
Maar eerst donderdag nog mijn eindscriptie inleveren... Dan nog 1 weekje school, verjaardag vieren, 1 weekje vrij en dan 10 weken stage in Valkenburg.

Kaartjes, brieven, bloemetjes, kadootjes en kleinigheidjes blijven komen.. Allemaal heel erg bedankt! Ik vind het erg fijn dat jullie dit voor mam doen, deze dingen geven haar altijd weer positieve energie en goede moed. Het helpt haar echt om door te gaan en te blijven geloven en vertrouwen in zichzelf! Dus wederom mijn wens/vraag; willen jullie hier alsjeblieft mee door gaan?

Heel erg bedankt.

Liefs,
Sanne

Alweer een MRI scan

Mama is vandaag weer naar het Klinikum voor een controle.
Ze heeft van de week wel wat hoofdpijn gehad, dat maakt het dan toch weer een beetje spannend. Ondanks dat we weten dat hoofdpijn natuurlijk ook door duizend andere dingen kan komen..
Zo zit ik dan vanochtend alleen thuis, papa heeft mama gebracht en moest daarna werken, Bram zit in Eindhoven, Sander op school en opa en oma gaan mama dadelijk weer halen in Aken.
Ook al krijgt mama geen uitslag vandaag, toch voel ik me ergens dan een beetje rusteloos. Hoewel ik er nog steeds alle vertrouwen in heb dat mama dit kan en er gewoon bovenop komt!
`
Dus wat ga ik dan maar doen.. een bestelling armbandjes af maken voor SenZ!, de HypnoBirthing cursus van vanavond voorbereiden... Leuke naaipatronen/tutorials zoeken om te gaan maken met de nog steeds niet geleverde naaimachine..
Dat is ook zoiets, mama wilde graag een naaimachine om wat dingetjes zelf te kunnen maken en herstellen etc. Ik natuurlijk ook weer aangestoken en heb al vanalles in mijn hoofd dat ik wil gaan maken..
Dus wij een naaimachine uitgezocht en deze zondagmiddag besteld bij de kijkshop webshop. Alles ging prima en volgens schema, we zouden hem dinsdag al geleverd krijgen. Dus toen dinsdag de pakketbezorger aan de deur stond met een grote doos waren wij blij... Maarja als je dan de doos open doet en er zit een grilloven in.... :s... Dan is die blijdschap al snel weer over. Een hele hoop gedoe om dit rechtgezet te krijgen volgde.. En nu zijn we dus nog steeds in afwachting van onze bestelde naaimachine (die inmiddels al niet meer op de webshop van kijkshop staat.. ben benieuwd!).

Nog een leuke verrassing dinsdag was dat mama gebeld werd door het Time Out Fonds. Dit is een fonds dat Time Outs verzorgt voor mensen met kanker. Hoewel we mama hier liever niet onder scharen, kreeg ze wel een leuke verrassing. Haar collega's hadden haar opgegeven voor een Time Out. Ze mag 3 dagen en 2 nachten weg naar een 4-sterrenhotel in Nederland, Duitsland of België. Inclusief ontbijt en diner. En ze mag 1 persoon meenemen. Dus nu is ze op zoek naar een mooi hotel ergens in de natuur. =)

Nou ik ga maar weer even verder met afleiding zoeken en op mama wachten..

Liefs,
Sanne

Uitslag volgens Klinikum Aken

Hallo allemaal,

Zo ik heb er weer een tijdje niets op gezet hier. Enerzijds praktisch gezien niet vanwege drukte met afstuderen, de praktijk en nog vanalles. Anderzijds ook omdat ik er even niet echt mee bezig wilde zijn.

Vorige week (een week nadat wij de uitslag van de PET-scan al met de post hadden gekregen) belde dan eindelijk mama's arts van het Klinikum. Ze zei dat de uitslag van de PET-scan nu goed was, maar dat wilde niet zeggen dat er niets aan de hand was en ze wilde ook dat mam nog een 6e chemokuur zou doen.
Dit overviel ons weer een beetje en mam vroeg bedenktijd.
Ze heeft hier zelf veel over nagedacht, samen met anderen. Uiteindelijk heeft mam besloten om nu geen chemokuur te doen, daar alles nu rustig is en ze zich ook goed voelt.
Ze vroeg ook aan de arts hoe het dan nu zit, want op de PET-scan was geen actieve tumor te zien. Dat klopt zei de arts, maar dat wil niet zeggen dat er nu geen tumor is, alleen dat we die (nog) niet kunnen zien. Nou zeggen wij, dan draaien wij het om. Het wil namelijk ook niet zeggen dat ie er wel is! En daar gaan we van uit.

Ondertussen gaat het gewone leven ook allemaal door en ben ik op school druk bezig met het afstudeerproject en mag ik veel leuke klanten ontvangen in mijn praktijk (www.senzmassage.nl en www.hypnobirthingzuidlimburg.nl). Verder ga ik na mijn verjaardag weer 10 weken stage lopen in een verloskundige praktijk, ben benieuwd!
Mam heeft ook lekker wat om handen met haar nieuwe/opnieuw opgepakte hobby, ze is lekker vanalles aan het haken en breien en krijgt al 'aanvragen' van anderen om ook zo'n leuke haarband, muts of col te maken. =) Ook ik ben aangestoken en vul enige overblijvende tijd met het haken van (baby)mutsen, (kinder)haarbanden en col's. Leuk om te doen en lekker ontspannend.


Maar goed, we blijven positief dus!
Ik heb geen idee wie dit allemaal leest en hoeveel mensen ik hiermee bereik, maar nog steeds geniet mam van alle positieve kaartjes, reacties en gedachten etc. Allemaal heel erg bedankt hiervoor!
Ik vind het fijn als jullie dat ook blijven doen, dit geeft mam ook weer positieve energie en kracht om door te gaan op deze weg!


Lieve groetjes,
Sanne

Goed nieuws!?!

Vandaag ben ik lekker met mam gaan winkelen in België.. Uiteraard langer dan gepland en natuurlijk ook weer duurder dan gepland!
Ben ik weer in 't Limburgse en doet mijn internet op de mobiel het weer krijg ik een whatsapp van vriendjelief dat hij zijn Engels toets gehaald heeft, wat betekent dat hij zijn propedeuse dus gehaald heeft! Hij heeft er hard voor gewerkt en het dus ook meer dan verdiend! Ik ben zo blij voor je schat en trots op je! Echt super!

Komen we thuis, is er post voor mam van het universitätsklinikum Düsseldorf. Mijn hart begint te kloppen, dit zou wel eens de uitslag van het FET PET onderzoek in Jülich kunnen zijn (zij sturen namelijk alles naar Düsseldorf). Ik ben te ongeduldig om te wachten tot mam klaar is met schoenen en jas uit doen etc. en vraag of ik hem open mag maken. Je mag hem ook wel lezen zegt mam :).

Nou voor zover ik (en mama en papa en opa en oma!) uit het Duits op kan maken is de uitslag goed!
Ze zeggen dat ze geen tumorrecidief kunnen vinden (dus geen nieuwe tumor!!!) en dat ze ook geen actieve tumor kunnen vinden! We moeten nog wachten op de officïele uitslag van het ziekenhuis in Aken. Maar wat zijn we al blij en opgelucht. Jeetje wat een gevoel!
Mama ik ben trots op je, ik wist dat je het kon en kan! Ik heb altijd in je geloofd en blijf in je geloven!

Nu zo verder!

Dankjulliewel voor al jullie steun, kaartjes, gedachten, positieve energie, kaarsjes en gebeden. Wij blijven positief en gaan zo door en ik hoop dat jullie gewoon met ons mee blijven doen! Want nu is het zaak om het zo te houden en nog beter te maken dan het is!
Dankjulliewel!

Liefs,
Sanne